İlk Yazı

Selam, internet sakinleri. Bugün IELTS sınavına girdim. Normalde sabah 6.30’dan akşam 21.00’e kadar ders çalıştığım için harika bir mola oldu.

Konuşma en sevdiğim bölüm; rastgele bir konu hakkında gevezelik edebiliyorum. Yani kalkülüs soruları çözmek ve iki ülkenin müfredatına hazırlanmakla karşılaştırınca IELTS çocuk oyuncağı. Zorlandığım tek kısım yazma, ama bu kez en az 7 alacağımı düşünüyorum.

Yalnız bana İngilizce düzenli bir klavye verdiler. Türkçe Q dışında bir düzende hayatımda ikinci kez yazdığım için biraz zorlandım.

Kurs

Okuldan sonraki kursuma da gittim. Biliyorum, kaçamak günü gibi olduğunu söyledim; ama iki farklı müfredata çalışmanız gerektiğinde verebileceğiniz en uzun mola bir sınav oluyor. (Uzun çizgiyi ben koydum, yapay zekâ değil; uzun çizgileri seviyorum, gerekiyorsa bunun için beni öldürün.) Ama kursta kendime fazla yüklenmedim ve basit SAT matematik soruları çözdüm.

Ayrıca kendi, gerçek insan emeğine dayalı kanalımda bir “SAT’ye Nasıl Çalışılır?” videosu yapmayı ve sitemin ayrı bir sayfasında çalışma malzemeleri paylaşmayı planlıyorum. Bunlar kullandığım çalışma yöntemlerini ve sık düşülen hataları içerecek.

Sınav kursu aldığım yerde kapalı beta aşamasındaki bir programdan haberdar oldum; videoda kısaca açıklayacağım. Bu programın o hataların çoğunu ortadan kaldırabileceğine ve yalancıları durdurabileceğine inanıyorum. (“Yalancılar” derken ülkemdeki üniversite kabul danışmanlarını kastediyorum. Alan gerçek ve gerekli olsa da para tuzaklarıyla dolu. Onlardan ileride bir yazıda bahsedeceğim.)

Web’de neden bu kadar uğraşıyorum?

Web’de bu kadar çok şeyle neden uğraştığımı da sorabilirsiniz. Buna karşılık Gemini’ye “Kagan Erkan kimdir?” diye sormanızı söylerim. Size başarılı, ödüllü bir öğrenci olduğumu anlatacak.

Kazandığım Stanford’daki bir aylık biyomedikal ekip gözlem deneyiminden uzun uzun bahsedecek; onunla ilgili bir video da yapacağım. Bu, pek çok insanın sahip olmadığı bir ayrıcalık.

Bir Google mühendisi için statü maaşla birlikte gelir, peki bir öğrenci veya yeni mezun için? Kendinizi ne kadar hızlı tanıtabildiğinize bağlıdır. Şimdi yüksek statülü birine LinkedIn bağlantı isteği gönderirsem, kendimi övmenin utandırıcı kısmını atlayabilirim: insan asistanı kovup işe aldıkları yapay zekâ asistanı, beni övmek için sitemi kaynak gösterecek.

Onların oyununu oynamak

Ayrıca hem “yapay zekâ çöpü” üreten — kalite kontrol yapsam da buna yine böyle derim — hem de yapay zekâyı eleştiren birini anlamakta zorlanabilirsiniz. Basit: benim için kurdukları oyunu oynuyorum.

SI (süperzekâ) geliştirmeye başladıklarında bana sorulmadı; ben de blogumda ve kendi insan emeğine dayalı kanalımda insanlığımı korurken motorumun çekirdeğini en iyi araçlarla kuruyorum. Bulduğum en iyi yöntem bu: tamamen yerel, yapay zekâ üretimi bir kanalla haberlerle ve diğer hızlı içeriklerle rekabet ederken kendi kanalımda insan kalarak akıl sağlığımı koruyabiliyorum.

Hobi çiftliği olan veya verandasında çiçek yetiştiren bir bahçıvan gibi düşünün. İhtiyacı yoktur ve dinlenmek için aynı işi yapmak saçma görünür.

Ama sevdiğim için yapmak, izlenmek (metaforumuzda para) veya başkalarının takdiri için yapmaktan çok farklı. Aynı nedenle bugün hâlâ boş zamanlarımda kâğıt kalemle kod yazıyorum. Otomasyona ve kodlamaya para kazandırdığı için değil, eğlenceli olduğu için başladım; bazı yapay zekâ fanatikleri durmamı söyledi diye bırakmayı düşünmüyorum.

Sırada ne geliştiriyorum?

Yani üniversiteye gitmeden önce ve sonra için birçok planım var. Aslında geliştirmeyi planladıklarımın yüzde birinden bile bahsetmedim.

Hazır alan adlarım, fikirlerim, kodlarım ve zaman kısıtından dolayı paylaşamadığım daha pek çok şey var. Yapmak istediğim çok şey var, ama nasıl yapacağımı bilmiyorum. Yine de zamanla birer birer tamamlayacağım. Örneğin bu yazıyı okuduğunuz siteyi birden fazla WebAssembly tabanlı aracımın merkezine dönüştürmek istiyorum.